مسیر محمدعلی پورصمدی از مهندسی تا معامله‌گری حرفه‌ای

سال ۱۳۸۹ برای من نقطه شروع رسمی بود. مثل بسیاری از هم‌نسلی‌هایم، مهندسی برق و الکترونیک گرایش مخابرات را انتخاب کردم، چون فضای آن سال‌ها این‌طور القا می‌کرد که مسیر موفقیت فقط از این راه می‌گذرد.

در کنار تحصیل، بورس ایران را هم دنبال می‌کردم. ابتدا نگاه من هم بیشتر شبیه یک ماجراجویی بود؛ اما خیلی زود فهمیدم بازار مالی برخلاف شعارهای ساده‌سازی‌شده، یک حرفه جدی و سخت است.

بین سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱ با فارکس آشنا شدم. در آن دوره، هم نگاه اجتماعی نسبت به فارکس منفی بود و هم منابع فارسی معتبر کم بود. بخش زیادی از آموزش‌های موجود، سطحی و بدون ساختار بود.

همین محدودیت‌ها باعث شد مسیر من روی مطالعه عمیق، تمرین مستمر و آزمون‌وخطای واقعی شکل بگیرد. از همان سال‌ها یاد گرفتم اگر قرار است در این مسیر بمانی، باید عمیق‌تر از بقیه بخوانی و دقیق‌تر از بقیه اجرا کنی.

در سال ۱۳۹۲، به خاطر علاقه جدی به فناوری و برنامه‌نویسی، مسیرم را به ICT تغییر دادم. هدفم این بود که بازار را فقط از زاویه تحلیل تکنیکال نبینم و درک نرم‌افزاری و سیستمی هم پیدا کنم.

در همان سال‌ها، با دوستان هم‌فکر که هم‌زمان در بازار فعال بودند، مطالعه‌ها و تمرین‌های مشترک داشتیم. سود و ضرر هم‌زمان وجود داشت، اما مهم‌تر از نتیجه کوتاه‌مدت، یادگیری کنترل هیجان و ساخت انضباط بود.

سال ۱۳۹۵ نقطه بلوغ مهمی بود: سودآوری برای من تثبیت شد و هم‌زمان کار جدی روی اکسپرت‌های معاملاتی شروع شد. توسعه سیستم‌های خودکار و نیمه‌خودکار کمک کرد اجرای استراتژی‌ها دقیق‌تر و قابل سنجش‌تر شود.

عنوان پروژه کارشناسی من در خرداد ۱۳۹۵ هم نشان‌دهنده همین مسیر بود: نقش ICT در پیشبرد بازارهای مالی بین‌المللی (فارکس). این مسیر تحقیق و توسعه تا امروز متوقف نشده است.

در سال ۱۳۹۶ برای مهاجرت به آمریکا اقدام کردم. خانواده ویزا گرفتند اما من در همان بازه به‌دلیل محدودیت‌های ایجادشده برای ایرانیان موفق نشدم. این اتفاق فشار سنگینی داشت و مسیرم را تغییر داد.

بعد از بازگشت، به‌جای توقف، روی استراتژی‌های شخصی‌ام متمرکز شدم و به تولید گسترده محتوای آموزشی رایگان پرداختم. در طی سال‌ها بیش از ۱۵۰ هایلایت اینستاگرام با هزاران استوری آموزشی منتشر شد تا مسیر یادگیری برای عموم ساده‌تر و دسترس‌پذیرتر شود.

در سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸ به دلیل تقاضای بالا برای آموزش، ابتدا کلاس‌های حضوری برگزار شد، اما خیلی زود مشخص شد که مدل حضوری برای کیفیت پایدار و تمرکز حرفه‌ای روی ترید کافی نیست.

به همین دلیل دوره جامع معامله‌گری را در ۹۰ جلسه از صفر تا صد ضبط کردم؛ دوره‌ای که هدف اصلی آن تربیت معامله‌گر حرفه‌ای بود، نه صرفا فروش آموزش.

از سال ۱۳۹۹ به بعد، بخشی از دانشجویان وارد سطح حرفه‌ای شدند و تیم‌های واقعی شکل گرفتند. امروز تمرکز من بر کشف و همکاری با معامله‌گران مستعد است تا در کنار هم تیمی باهوش، منضبط و مولد ساخته شود.

در نهایت، خلاصه تجربه شخصی من در معامله‌گری این است: تمرین روان‌شناختی مداوم، دستکاری‌نکردن حجم منطقی معاملات، و تسلط عمیق روی یک سبک معاملاتی مشخص.